Nanda Roep is een populaire kinderboekenschrijfster die al meer dan vijftig boeken heeft gepubliceerd. Na vijftig boeken is Nanda ook andere dingen gaan schrijven, zoals liedjes voor Kinderen voor Kinderen, maar ook voor zichzelf.
Ze reist als zangeres/schrijfster langs de theaters met haar liedjesprogramma's, en dan zingt ze dus zelf. Op YouTube en Hyves kan je haar vinden en liedjes van haar zien - en natuurlijk ook op deze site.
Plaza Patatta is haar spannende serie voor de middenbouw, er zijn zeven boeken van. Bij de boeken horen kinderkookrecepten, die je kunt vinden op deze site.
Haar prentenboek Kusje is wereldwijd vertaald en haar tiener(meiden)boeken werden genomineerd voor de Tina/Bruna Awards.
Tegenwoordig schrijf Nanda ook voor de moeders; het eerste boek heet Twijfelgeval Eva. In het voorjaar van 2010 verschijnt de tweede roman voor volwassenen.

Nanda Roep werd in Utrecht geboren op 9 september 1971. Haar eerste verhaal schreef ze toen ze zes was, het ging over de heks Kraketoelia die net uit bed midden in een berg spelden stapte.
Als kind speelde Nanda graag en veel toneel. Als tiener ging ze bij een
toneelclub en daarnaast begon ze te schrijven voor de schoolkrant. Deze twee dingen, toneel en schrijven, zou Nanda altijd blijven doen.

Ze studeerde begin jaren '90 aan de School voor Journalistiek in Utrecht, en maakte in deze periode ook een aantal toneelstukken. Toen ze werd gevraagd in een kindervoorstelling te spelen, kwam het besef dat ze kinderboeken moest schrijven.
Binnen een jaar had ze een uitgever gevonden voor  Mevrouw Triktrak in de wolken . Zo is ze begonnen met schrijven.
Na haar afstuderen, werkte Nanda Roep voor dagblad Trouw en Het Utrechts Nieuwsblad. Ze deed voornamelijk schrijversinterviews voor de kunstredacties, en heeft bovendien drie jaar kinderboeken gerecenseerd voor Trouw.
Naast het werk voor de dagbladen heeft Nanda veel geschreven voor vrouwenblad Viva. Straatinterviews, groepsinterviews en natuurlijk interviews met BN'ers.
Ook is Nanda drie jaar lang hoofdredacteur geweest van het tijdschrift Schrijven.

Nanda Roep heeft een relatie met cabaretier Silvester Zwaneveld, met wie ze twee kinderen heeft.

Vraag & Antwoord

Bent u getrouwd?
Nee, ik ben niet getrouwd, maar ik woon wel samen met mijn vriend Silvester.

Heeft u kinderen?
Op 31 maart 2001 is onze prachtige dochter Lisa Renee geboren, ik ben hopeloos verliefd op haar!
En op 20 november 2004 kwam haar broertje Tijmen, hij is mijn grote kleine wonder!

Wat is uw lievelingsdier?
Dat is mijn kat, Hector. Eigenlijk is hij helemaal niet aardig, want het liefste zet hij zijn nagels in mensenvlees. Hij is een echte killercat , en omdat het te gevaarlijk werd om hem bij onze dochter te houden, woont hij nu bij een oud dametje aan de rand van de heide.

Vindt u schrijven leuk?
Ik vind het fantastisch om te doen, vooral omdat ik zelf mag kiezen wat het onderwerp is. Als ik bijvoorbeeld veel van patat hou, bedenk ik gewoon een restaurant waar je altijd patat krijgt, haha!
Maar ik moet voorzichtig zijn, want soms maak ik mezelf zo bang bij het schrijven aan Plaza Patatta, dat ik s nachts niet meer over de gang naar de wc durf! Dan maak ik altijd maar gauw een hoofdstuk vol grapjes...
Het schrijven over Isa en Tanja is vooral zo heerlijk, omdat ik er eindeloos bij kan zwijmelen, zucht...

Waarover schrijft u het meeste?
Er zijn drie verschillende onderwerpen die afzonderlijk, of in verschillende combinaties terugkeren in mijn boeken.
Het eerste is de liefde. Nou, dat kan je vooral goed zien aan mijn tienerboeken. In de boeken over Isa en Ch@tgrlz wordt het helemaal erg, maar zij en haar vriendinnen zijn dan ook ontzettende pubers! Bij Tanja heb je al kunnen zien hoeveel plezier ik erin heb om deze grlz-verhalen te schrijven.
Ten tweede schrijf ik graag over vieze, gekke, lelijke of grappige dingen, zoals bijvoorbeeld in Getsie Gertje . Ik werd kotsmisselijk toen ik dat schreef! Maar ook Heksenliefde en Missie in Lelijkland zitten vol met dat soort grapjes.
Het laatste dat ik soms in boeken doe, is het spannend maken – dan worden het detectives. De Serieknokker is hier een voorbeeld van.
Voor de serie Plaza Patatta combineer ik eigenlijk deze alledrie met elkaar. Want de verhalen uit deze serie zijn vooral spannend, maar ook heel grappig en zeer liefdevol.


Schrijft u elke dag?
Tegenwoordig ben ik zo druk, dat ik elke dag wel even schrijf: een hoofdstukje, een mailtje of een stukje op de site.
Zelfs op de dagen waarop ik scholen bezoek, moet ik in de trein doorschrijven op mijn laptop, omdat ik anders mijn deadlines niet haal. Erg he?
Het zijn verhalen voor tieners en scholieren, en vooral de series Ch@tgrlz en Plaza Patatta nemen mijn tijd in beslag. Gelukkig vind ik het heel gezellig met mijn personages!

Wat is uw lievelingsboek?
Dit is de moeilijkste vraag die kinderen maar aan me kunnen stellen. Ik ben nu vol van Isa en Ch@tgrlz. Dat is mijn nieuwe tienerserie en ik heb er ontgelooflijk lang over nagedacht voor ik eraan begon. Ik wist meteen: nadat ze de meiden van Ch@tgrlz heeft leren kennen, komt er een boek waarin Isa verkering vraagt - en dat loopt natuurlijk niet helemaal zoals de bedoeling was... Ik kan niet wachten om aan dit tweede boek te beginnen!
De familie Veldstra uit Plaza Patatta is mijn favoriete gezin. Luna en ook Lotte lijken allebei op mij; de oudste heeft mijn moedige kantjes gekregen, en de jongste mijn bangere kanten. Alleen kunnen ze sommige dingen veel beter dan ik, zoals op onderzoek gaan en skaten. Ik ben dol op mama Marianne, op hoe lief en vrolijk ze is. En Hans Veldstra is een man naar mijn hart. Hij is bijna (bíjna, haha!) net zo leuk als mijn eigen man! In deze serie komt alles samen waar ik van hou: eten (patat!), grapjes en plezier, en twee superleuke meiden die spannende avonturen beleven! Ja, aan Luna en Lotte was ik meteen al enorm gehecht.
Aan Tanja uit Vlinders ben ik zeer, zeer gehecht. Ik vind haar zó leuk en slim en zelfstandig, ik weet zeker dat zij zichzelf later gelukkig kan maken. Schrijven aan een boek over Tanja is altijd een feest. Ook omdat er zoveel herinneringen aan mijn eigen brugklasjaren bovenkomen!
Begrijp je al een beetje waarom ik niet kan kiezen?
Het boek Dag Dirk staat boordevol herinneringen aan mijn oom, de illustrator Dirk Wiarda, die plotseling is overleden. Een heel treurig, maar zeer persoonlijk dokumentje is het.
Mijn allereerste prentenboek Kusje! schreef ik toen ik zwanger was van Lisa Renee, het boek is ook aan haar opgedragen. En deze is over de hele wereld uitgebracht!
Pfft, zie je wel hoe moeilijk het is?!

Wat is uw lievelingskleur?
Oei, dat zou ik echt niet weten…

Wat is uw lievelingseten?
Pfft, ik ben bang dat ik het allermeeste hou van chips en patat. Dat is al mijn hele leven zo, en nu ben ik blij dat ik eindelijk een Hele Eigen Serie heb gemaakt ter ere van dit heerlijke gerecht, haha!

Doet u aan sport?
Als kind deed ik aan wedstrijdturnen en kon ik salto s springen en de flikflak - dat was wel supercool. Maar tegenwoordig ga ik alleen nog maar naar de sportschool om in conditie te blijven.

Schrijft u alleen voor kinderen?
Ja! In kinderboeken mag je gekke fratsen uithalen en soms lekker overdrijven; allerlei dingen doen waarvoor veel volwassenen zich te oud voelen. Ik hou van de vrolijkheid in mijn boeken en ik lach graag (en hard) om grapjes. Er bestaan wel volwassenen die daar ook van houden, en die lezen dan gewoon ook kinderboeken.
Als ik ooit iets voor volwassenen maak, dan zijn het stukjes in kranten of tijdschriften en dan heet ik geen schrijfster maar een journaliste.

Wie is uw lievelingsschrijver?
Toen ik zelf kind was, las ik Sjakie en de chocoladefabriek van Roald dahl. Elke avond zong ik in mijn bed de liedjes van de Oempa Loempa s – daar had ik zelf wijsjes op bedacht. Nog steeds geniet ik erg van zijn werk en ik ben dan ook mateloos trots dat mijn schrijfstijl is vergeleken met die van hem! Ken je Matilda al? Of De Griezels, Joris en de geheimzinnige toverdrank, of Daantje de Wereldkampioen? Ga snel naar de boekwinkel of de bieb, want je zult ze fantastisch vinden!

Hoe lang duurt het voor je een dik boek hebt geschreven?
Over Ch@tgrlz als serie heb ik zeker een jaar nagedacht. Toen ik het eerste deel eindelijk ging schrijven, ben ik er denk ik drie tot vijf maanden mee bezig geweest.
Een Plaza Patatta-boek duurt iets korter. Ik denk er vier tot zes maanden over na en schrijf het dan in twee tot drie maanden. Duurt toch nog best lang he?

Hoe komt u aan een idee om een boek te schrijven?
Vaak begint het met een grapje of iets geks dat ik zelf meemaakte. Dan denk ik: zou het niet grappig zijn als dit of dat was gebeurd... en begint mijn fantasie alweer te werken.

Wat vindt u zelf het boek met de meeste scheldwoorden?
Dat moet haast Marlis stinkt naar... zijn, mijn boek over pesten. Niet dat de kinderen uit haar klas zoveel leuke scheldwoorden kennen, maar Marlis weet zélf nog wel een paar goeien!
En als die het niet is, dan is het Heksenliefde. Kan niet missen.

Hoe komt u op het idee om een boek zoals Getsie Gertje te schrijven?
Omdat ik eens tegenover iemand zat die genadeloos uit zijn neus zat te eten. Ik werd er helemaal onpasselijk van en dacht: die raakt nog verstrikt in zijn eigen snot!
Dat vond ik wel een grappige gedachte en toen heb ik bedacht dat een neuspeuterende jongen in Snotland terecht moest komen...

Bestaan Isa en Tanja echt?
Ik heb ze verzonnen, maar ze zijn zo goed gelukt dat ze in mijn gedachten intussen echt bestaan - en hopelijk in jouw gedachten ook! Ze zijn zo leuk geworden, vind ik, dat ze zomaar zouden kunnen bestaan.