Voorleesboeken top 4 Nanda Roep

Nanda Roep is de bedenker en presentatrice van het KRO Kindertijd-programma ‘Mijn eigen boek’. Ze heeft ruim 50 kinderboeken gepubliceerd, waaronder de populaire serie Plaza Patatta. In het theater zingt ze haar eigen kinderliedjes en ze schrijft ook voor Kinderen voor Kinderen.
Nanda Roep heeft dochter Lisa-Renee (9) en zoon Tijmen (5) met cabaretier Silvester Zwaneveld.

1 De Gruffalo, de klassieker van Julia Donaldson. Het verhaal zelf is fantastisch, en de tekst leest ook zo lekker voor. “Hij heeft vlijmscherpe klauwen en een tong zwart als drop...” Mijn zoon kent de kenmerken uit zijn hoofd, dus hij noemt de knarsende kaken en de oranje ogen. Terwijl ik vrolijk angstig roep: “Moedertje o, het is de Gruffalo!”

2: Ga je mee? van Charlotte Dematons is onze andere favoriet. De prenten zijn waanzinnig mooi; de zee is duizelingwekkend diep, en in het bos ga je op zoek naar de draak. Elke keer lachen we gezamenlijk om de leuke grap aan het eind. Als de kinderen in het ‘grote bed’ mogen slapen, leest mijn dochter dit voor aan haar broertje.

3: Plaza Patatta, mijn eigen geliefde serie. In al mijn voorstellingen lees ik wel een stukje uit deze boeken. Als ik de moeder ga voorstellen, verheug ik me al op de bulderlach die volgt bij ‘...en deze rondborstige dame...’ Ik neem dan ook lekker de tijd om dat woord uit te spreken.
Ook thuis vraagt mijn dochter geregeld om eruit voor te lezen. Ik kan niet uitleggen wat een sensatie het is, om je eigen kinderboeken voor te lezen aan je eigen kind.

4: Erge Ellie en nare Nellie, van Rindert Kromhout. Toen de klas van mijn dochter leerde lezen, waren ze allemaal dol op de verhalen uit deze boeken. Ze zijn geschikt voor bijna alle kinderen, en ook een mooie lengte per verhaal.

APELDOORN – In veertien jaar tijd heeft de Apeldoornse schrijfster Nanda Roep (38) vijftig kinderboeken gemaakt. Naast het schrijven stopte ze de laatste jaren steeds meer tijd en energie in kindervoorstellingen, liedjes en een televisieserie. Omdat de uitgeverij haar multimediale avonturen niet ondersteunde, besloot ze voor zichzelf te beginnen. Binnenkort verschijnt bij Uitgeverij Nanda de eerste reeks kinderboeken als ebooks, in januari gevolgd door de papieren varianten.

Door: Bert Neijenhuis

Sinds ze op 23-jarige leeftijd haar eerste kinderboek schreef, is het werk van Nanda bij dezelfde uitgeverij verschenen, al deed ze ook uitstapjes bij vele andere uitgeverijen. ,,Ondanks aanbiedingen die ik kreeg, heb ik altijd mijn loyaliteit getoond. Zij overigens ook naar mij toe. Ik mocht elk boek maken dat ik wilde, ook als de uitgeverij twijfelde of het wel commercieel genoeg was.’’ Toch voelde de schrijfster zich steeds meer in haar vrijheid beknot. De uitgeverij had niet dezelfde grote multimediale wereld in gedachten als zij. ,,Dat merkte ik vooral toen ik naar aanleiding van mijn boekenserie ‘Plaza Patatta’ een dag voor de lezers organiseerde in Orpheus. Omdat er ontzettend veel werk op me af kwam, vroeg ik de uitgeverij om hulp. Al was het maar bij het inschenken van limonade. Ze hebben echter geen zweetdruppel gelaten. En dat terwijl de uitgeverij royalty-percentages achterhoudt voor marketing. Ik kreeg het gevoel dat ik dat geld wel beter wist te besteden.’’

Toen ze een platenmaatschappij had gevonden voor haar cd met kinderliedjes, gaf de uitgeverij wederom nul op het rekest. Voor Nanda was het een van de vele de druppels. ,,De platenmaatschappij kwam met het verzoek of de uitgeverij als verkoopkanaal naar de boekhandel wilde fungeren. Ook dat weigerden ze. Toen voelde het echt alsof ik door mijn eigen uitgeverij in de wielen werd gereden. Ik heb nog met andere uitgeverijen gesproken, maar kwam er al snel achter dat deze branche zich eigenlijk alleen met boeken bezighoudt.’’ Hoewel er bij het afscheid van haar uitgeverij geen onvertogen woord is gevallen, zegt Nanda blij te zijn dat ze nu alles in eigen hand heeft. ,,Een uitgeverij voelt vaak niet de liefde die je in een product stopt, dat kan ook niet, daarvoor zijn ze te druk. Ik ben blij dat ik mijn boekenserie nu wel de aandacht kan geven die ze verdient. Daarnaast ben ik ervan af dat ik elke twee maanden een nieuw boek moet inleveren, dat is een bijkomend voordeel. De tijd die ik daardoor overhoud, kan ik in het zakelijke gedeelte stoppen.’’

Van het onderhandelen met producenten, zetters en distributeurs tot het bezoeken van scholen, bibliotheken en boekwinkels; Nanda Roep is nu haar eigen vertegenwoordiger en moet het allemaal zelf doen. ,,Ik heb dan ook nog nooit zoveel wachtwoorden en codes in de computer moeten invoeren’’, lacht ze. ,,Een deel van die werkzaamheden heb ik overigens altijd al zelf gedaan.’’ In juli verschijnen de eerste boeken via het Centraal Boekhuis als ebooks, hierbij gaat het om drie delen van een tienermeidenserie. In januari volgt een (papieren) omnibus van de eerste drie delen van de populaire serie ‘Plaza Patatta’. ,,Gelukkig heb ik alle rechten op mijn eigen werk terug. Toen door de gehaaste werkwijze van de uitgeverij mijn boeken steeds sneller in de ramsj belandden, zei ik steeds: ‘Geef me de rechten dan ook meteen maar terug.’’ In september start Nanda met de opnames van nieuwe afleveringen van de KRO Kindertijd-serie ‘Mijn eigen boek’. Bij de serie verschijnt tevens een prentenboek, vanzelfsprekend uitgegeven door Uitgeverij Nanda. Meer informatie: www.nandaroep.nl.

Kader

Nieuwe tekenaar

Een nieuwe tekenaar heeft Nanda Roep ditmaal dichtbij huis gezocht. In huis zelfs, want haar vriend Silvester Zwaneveld gaat ‘Plaza Patatta’ voortaan van illustraties voorzien. Zwaneveld is bij het grote publiek bekend als cabaretier, solo en als de helft van Arie & Silvester, maar net als Nanda multi-getalenteerd. ,,Hij heeft kunstacademie gedaan en verzorgde altijd al de animaties bij Arie & Silvester. Voor elke show maakt hij schetsen van hoe alles eruit moet gaan zien. Ook daar zie je aan dat hij heel goed kan tekenen. Achter de schermen denken we altijd met elkaar mee, maar uiteindelijk is één van ons de kapitein. Voor ‘Plaza Patatta’ hebben we een stijl bedacht die past bij de stripboekachtige opzet van de verhalen.’’ Voorbeelden van de nieuwe tekeningen zijn te vinden op YouTube bij het door Nanda geschreven en gezongen liedje ‘(W)eet ik het’.

Nanda Roep: ‘Het boekenvak is steeds meer een wegwerpcultuur’

Kinderboekenauteur Nanda Roep, die haar eigen uitgeverij begint, doet dat omdat de uitgeverij waar ze voor werkte niet werkte zoals zij dat zou willen. ‘Ieder jaar moesten er drie tot vijf nieuwe boeken op de plank, en die gingen al gauw de ramsj weer in. Boeken schrijven werd steeds meer lopende-band-werk.’

Gevraagd naar de achtergrond van haar besluit om een eigen uitgeverij te beginnen vertelt kinderboekenauteur Nanda Roep: ‘Ik voelde me opgejaagd door de uitgeverij. Ieder jaar moesten er van iedere serie nieuwe boeken op de plank, om de kinderen en de boekhandels te binden, maar die boeken gingen al net zo gauw de ramsj weer in. Het was een soort wegwerpcultuur. Boeken schrijven werd steeds meer lopende-band-werk.’

Roep benadrukt dat ze geen conflict had met haar uitgeverij Leopold, waar ze in 2007 vertrok, maar ze wilde wat anders dan de uitgeverij bood. ‘Ik wilde méér.’ Ze wilde zingen en voorstellingen maken combineren met de boeken. ‘De uitgeverij was niet in staat om wat ik wilde allemaal te ondersteunen. En mij lukte het ook niet als er elk kwartaal een nieuw boek af moest.’Als voorbeeld noemt ze een voorstelling met 700 kinderen in de Schouwburg in Apeldoorn. ‘De uitgeverij had geen menskracht om haar daar te helpen met de verkoop van mijn boeken of het schenken van limonade, aldus Roep. Ik heb alles zelf gedaan, van de organisatie tot de budgetten en de vrijwilligers.’ Toen is ze daar in 2007 vertrokken. ‘Niet omdat ik zo te klagen had over de uitgeverij, maar ik wilde het anders. Ik wilde meer, ik wilde meer initiatief.’

Na haar vertrek bij uitgeverij Leopold heeft ze met meerdere uitgeverijen gepraat, maar geen een kon bieden wat zij zocht. Maar alle uitgeverijen hebben toch in hun missie staan dat ze crossmediaal willen werken? ‘In werkelijkheid komen ze er veel minder aan toe dan ze zelf willen’, is de ervaring van Roep. ‘Mijn eigen netwerk bleek ook veel groter dan dat van de uitgevers. Natuurlijk heb ik mij afgevraagd: Wil ik teveel? Ligt het aan mijzelf? Werk ik op deze manier aan mijn eigen faillissement?’ Uiteindelijk trokken gesprekken met bevriende marketing managers - uit andere vakgebieden – haar over de streep om zelf het heft in handen te nemen en zelf papieren boeken en e-books te gaan produceren en verkopen.’

Gezien het thema van de Middag van het Kinderboek over het ‘allesverwoestende kinderboek’ is Roeps stap om zelf e-books te gaan verkopen op zijn minst opmerkelijk te noemen. Roep: ‘Natuurlijk houd ik al s kinderboekenschrijver veel van papier. Maar ik heb een e-reader in huis. Ik denk dat daar veel naar toe gaat, zeker ook als de iPad straks op de markt komt. Er gaat een wereld open met die nieuwe media en ook veel plezier. Het geeft mij de kans om zelf uitgever te worden. Veertig jaar geleden had dat niet gekund. Het zal alleen de kunst zijn de papieren boeken nu nog weer in de boekhandel te krijgen.’ (LThV)

Bitter & Glamour koningin Nanda Roep geeft thuis

‘Ik twitter net dat mevrouw de schrijfster nu even overblijfmoeder is!’


Nanda Roep (38) is te zien op televisie, maar ook op het schoolplein. In het theater, en in de overblijfklas van groep een. Schrijfster, moeder, vrouw van cabaretier Silvester Zwaneveld; een all round ster zonder sterallures. En een doorzetter zonder pardon. Ze wilde ons, ondanks haar whiplash, te woord staan. Een gesprek vol liefde voor het vak, maar nog meer voor haar familie.

[Tekst]
Binnenkort komt je nieuwste boek ‘Bitter en Glamour’ uit. Geschreven voor de vrouw die het allemaal heeft. Van beroemde man tot spuugvlekken van de baby op haar nieuwe hippe jasje.
Nanda: ‘Het is natuurlijk leuk om te schrijven over onderwerpen die je kent. Ik heb zelf een bekende man, cabaretier Silvester, en ik weet hoe het is om een tweede kind te krijgen. De druk die het kan leggen op je huwelijk en je carrière. Ik heb het zelf allemaal meegemaakt.’

In hoeverre heeft een artiest als partner invloed op jouw gezin?
‘Je hebt een heel ander leven. Ik breng mijn kinderen naar school en omdat Silvester de avond ervoor heeft opgetreden, blijft hij nog even liggen. In de middag haal ik ze weer op en dan staat Silvester alweer in de startblokken om te gaan optreden. Tussendoor probeer ik mijn eigen werk te doen. En dat was voorheen allemaal goed te doen. Maar toen het tweede kind geboren werd, bleek het toch wel passen en meten te zijn. Ik moest toch in de avond, als Silvester weg was, in mijn eentje de kinderen in bad en in bed doen. Alle spitsuren kwamen op mij terecht. En daarna moest ik zelf ook nog aan de slag. Ik zag het drama hierin, maar eigenlijk ook wel de grap. Daarom vond ik het zo leuk om er een roman over te schrijven.’

Schrijven is echt jouw ding?
‘Ja, het is heerlijk om bijvoorbeeld frustratie van je af te schrijven.’

Ben je veel aan het werk?
‘Ja, maar ik kan ook makkelijk de telefoon laten rinkelen. Ik kijk altijd hoe hoog mijn stress-level is en sluit de computer af als het me teveel wordt. Ik ben eigenlijk altijd aan het werk en ook altijd bij het gezin. Dat is het leuke aan thuis werken, dat vond ik al toen ik freelancer was in de journalistiek. Je kunt je tijd lekker zelf indelen.’

Welke rol speelt Silvester in jullie gezin als gaat om zorgtaken?
‘Hij doet heel veel in het huishouden, met name de troep opruimen en ook schoonmaken. Ik zorg meer dat de kinderen op tijd nieuwe schoenen krijgen en onthou of er feestjes zijn, zorg voor de cadeautjes. Silvester neemt ze ad hoc mee naar de film of dierentuin, en ik doe de vaste clubjes. Ik ga naar paardrijles met onze dochter Lisa-Renee (9) en naar zwemles met Tijmen (5).
Toen ik zwanger was van onze eerste vroeg Silvester me of ik hem wel de kans wilde geven om vader te zijn. Omdat vrouwen soms de neiging hebben de hele controle over het gezin te nemen. Dat vond ik zo goed van hem, en tegelijkertijd helpt het mij om de dingen soms te laten.

Wat voor man is Silvester?
‘Op het podium heeft hij een grote mond, maar het is een vrouwvriendelijke man. Hij zou hoog scoren in de Opzij-ladder. Hij heeft het altijd heel leuk gevonden dat ik kinderboeken maak, omdat hij als student ook graag kindertelevisie maakte. Toen onze dochter een kleutertje was, begon ik met haar en haar vriendjes thuis aan de keukentafel boekjes te schrijven, die ze zelf mochten verzinnen. Silvester was toen degene die tegen mij zei: ‘Wat jij hier zit te doen, is een televisieprogramma.’ Nu wordt mijn serie ‘Mijn Eigen Boek’ met regelmaat uitgezonden bij KRO Kindertijd. Laatst vertelde iemand me bij de omroep dat ze nog nooit zoveel aanmeldingen hadden binnengekregen van kinderen die aan een programma willen meedoen. Ja, Silvester heeft ook mijn werk gelukkig altijd belangrijk gevonden.

Hoe ziet een ideale dag in het weekend eruit voor jou?
‘Silvester moet meestal optreden, dus ik ga alleen met ze naar de markt of het zwembad van onze sportschool. Als hij thuis is, vinden we het heerlijk om met de kinderen naar het bos te gaan of soms de bioscoop. Of lekker de open haard aan en verder geen sociale verplichtingen. Samen ontspannen en lezen, of spelletjes doen in de woonkamer. Heerlijk.’

Je bent moeder. Wat doet het moederschap met je?
‘Het moederschap brengt me zo veel. Veel meer dan alleen de kinderen. Het geeft me zelfvertrouwen. Door het moederschap heb ik geleerd om de leiding te nemen. Niet alleen over de kinderen, maar ook over mijn projecten. En door de tijdsdruk moet je selecteren, waardoor alleen de belangrijkste activiteiten overblijven. Het is zo fijn om een thuis te hebben waar zoveel mensen van je houden. Vanmorgen zaten Silvester en ik toevallig op mijn werkkamer te kijken naar mijn eerste auteursfoto’s. Ik begon met schrijven toen ik vierentwintig was. En hij wees naar de poster van mijn huidige theatervoorstelling, veertien jaar later. Hij zei: ‘Je bent door de jaren heen steeds mooier geworden.’ Of dat waar is weet ik niet, maar ik heb wel steeds meer vertrouwen en plezier gekregen.

Doen jullie veel samen, jij en Silvester (zonder de kinderen)?
Tijd voor elkaar is echt nodig bij ons, anders beginnen we te kibbelen en loopt alles minder soepel. Overdags gaan we geregeld samen lunchen, maar we hebben ook twee volwassen oppassen die ons geweldig door deze drukke periode helpen. Als Silvester moet optreden, bellen we minstens vijf keer: tijdens de reis, vlak voor aanvang, na afloop om te vertellen hoe het is gegaan...
Even samen weg, is heel belangrijk voor ons. Al hebben we het ook weleens omgedraaid. Dan betaalden we de oppasjes om met de kinderen naar de kinderboerderij te gaan. We waren te moe om iets te ondernemen, en zo konden wij tenminste even genieten van een stil huis.

Je hebt het superdruk, maar je begeleidt je kinderen toch veel met clubjes en lezen, en als overblijfmoeder…
Er zijn moeders die wekelijks twee dagen helpen op onze school, dat red ik echt niet. Maar ik ondersteun de schoolse activiteiten wel graag en geregeld. Ik ben vaste inval voor het overblijven. Ook loop ik graag met de klas van mijn dochter mee naar zwemles of een schooluitje. Ik vind het zelf ook gezellig met al die kinderen.
Maar ook hier geldt dat ik het niet doe als ik teveel deadlines heb, ik wil er geen stress van krijgen. Meestal lukt het goed om een schoolmoeder te zijn als ik aan een boek werk. Dan vind ik het juist wel leuk om even uit mijn werkkamer te zijn, en in die kinderdrukte. Mijn kinderen zijn dubbeltrots als hún moeder helpt bij computerles, of met knutselen. Dat is een extra beloning.

Nanda’s tips ter ontspanning voor (te) drukke moeders:
Boek: Bitter en Glamour, ik heb het zo geschreven dat het gemakkelijk wegleest, en een feest der herkenning is. Ik ontspan ook erg van tijdschriften, daar ben ik grootverbruiker van.

Voedsel: Chips en patat geeft instant genoegen; het ligt zo zwaar op de maag dat je letterlijk met je voeten op de grond wordt gedrukt. Toch heb je eigenlijk meer ontspannend effect van de tijd maken om lekker te koken. Pasta met een goede salade. En daarna rustig te eten. Liefst met een wit wijntje.

Activiteit: Voor mij is het helemaal afhankelijk van de hoogte en soort stress, wat ik moet doen om te ontspannen. In ieder geval plan ik geen extra activiteit zoals een Spa of dagje shoppen, maar ga ik juist mínderen. Eerst kijken wat er allemaal in mijn agenda staat wat niet per sé nodig is, of wat later kan. Daarna doe ik verschillende dingen in de leegtes die vrijkomen. Naar het bos. Lui met een boek. Met een vriendin naar een caféetje en als de tijd er is, stap ik graag in een trein richting zomaar een stad. Blijf ik daar even lummelen en wegdromen en oké, shop ik er toch nog wat.

media Als ik gestresst ben, vind ik een cd luisteren veel te veel drukte. Maar de radio kan altijd. Vooral Giel Beelen heb ik graag opstaan, of de Coen en Sander-show. Het oeverloze geklets alsof ze alle tijd van de wereld hebben, geeft mij ook het gevoel dat er nergens haast bij is.

Het interview is ook na te lezen oo: http://tinyurl.com/26e3kyu :

Nieuwe uitgeverij Nanda
Juni 2010

Beste journalist,

Graag stel ik u bij deze op de hoogte van de nieuwe ‘uitgeverij Nanda’. Uitgeverij Nanda legt zich in eerste instantie toe op het werk van schrijfster Nanda Roep en dan gaat het om romans, kinderboeken en (kinder)muziek.
In juli a.s. zal uitgeverij Nanda de eerste Nederlandse uitgever worden die via het CB kinderboeken online aanbiedt als ebooks.

Deze maand is Nanda Roep (1971) precies veertien jaar schrijfster. In die periode heeft Nanda 50 kinderboeken gemaakt, een tv-serie (KRO Kindertijd), een muziek-cd en twee kindervoorstellingen. Met als voorlopig hoogtepunt het oprichten van haar eigen ‘uitgeverij Nanda’, die landelijk levert via het Centraal Boekhuis.
Daarnaast is Nanda Roep als journaliste werkzaam geweest in de literaire sector, ze was kinderboekenrecensente voor ‘Trouw’, freelancer voor ‘Viva’ en hoofdredacteur van ‘Tijdschrift Schrijven’.
Ze kreeg twee kinderen met haar vriend cabaretier Silvester Zwaneveld (‘Arie&Silvester). Nanda Roep wordt jaarlijks 200.000 keer gelezen.
Meer informatie vindt u op www.nandaroep.nl en op Hyves, Facebook en Twitter.

Vanaf januari 2011 volgen de papieren kinderboeken waarmee ‘uitgeverij Nanda’ de kern van haar werk laat zien.
Het gaat dan om een voortzetting van haar geliefde serie Plaza Patatta. ‘Voor iedereen die smult van een spannend verhaal’. Een liefdevolle detective-serie, met recepten voor kinderkoken. Als nieuwe tekenaar is cabaretier Silvester Zwaneveld gestrikt; u kunt de eerste illustraties zien op YouTube, bij het lied ‘(w)eet ik het’.
Ook zal Nanda Roep het prentenboek uitgeven bij haar KRO Kindertijd-serie ‘Mijn eigen boek’. Deze serie, waarin Nanda met kleuters hun eigen boek maakt, wordt de komende jaren met regelmaat uitgezonden op KRO Kindertijd. De eerstvolgende uitzendingen staan gepland vanaf 28 juni, ’s ochtends op Nederland 3.

Uitgeverij Nanda heeft per heden de cd ‘Plaza Patatta’, met liedjes rondom de boekenserie, beschikbaar gemaakt via iTunes.

Als u aandacht wilt besteden aan ‘uitgeverij Nanda’ en/of het werk van Nanda Roep, is zij graag bereid om met u mee te werken.

Mijn roman is af! (Oké, alleen eerste versie, maar toch.) Het geeft me ruimte om eens op uitnodigingen in te gaan waar normaal geen tijd voor is.
En zo kwam het dat ik gisteren op de fiets (want auto total loss) door de regen naar het huis van Nienke ploeterde.
Nienke is 11 jaar en samen met haar vriendinnen Merel (l ) en Niquelle (r) wilde ze mij interviewen voor het 'Jeugdjournaal' van haar school. Ik had deze Nienke toevallig eens ergens ontmoet en dacht: dit is leuk, dit doe ik voor jou.
Het was heel gezellig en het interview is hier te zien. Wat hebben ze het goed gedaan he?
Ook voor ons, de volwassenen (vader, moeder, schrijfster), was het ontzettend leuk om dit mogelijk te maken. Na afloop kreeg ik via de mail het bericht: Je was nog niet weg of ze zaten met z'n 3en
in de stoel waar jij had gezeten. JAAA hier heeft Nanda Roep gezeten..."
Kijk, daar doe je het dus voor.

(Hierdoor vergat ik meteen weer dat ik kleddernat thuiskwam van de regenbui die ik op mijn hoofd kreeg. En trouwens ook door de chocolaatjes die ik als bedankje kreeg, waar ik mezelf meteen mee kon troosten!)

De Telegraaf heeft aandacht gegeven aan mijn slippartij op de spekgladde weg, afgelopen vrijdag stond het erin. Hoewel ik nog rustig aan doe vanwege nekpijn, en blij ben dat de hoofdpijn & misselijkheid eindelijk is weggetrokken, voelt deze vrouw, moi, zich toch getroost door de lieve berichten die ik krijg, en de aandacht. Erg eigenlijk, hè? Uit De Telegraaf:

"Ongeluk

Nanda Roep had zich de laatste voorstelling van haar liedjesprogramma toch anders voorgesteld. Onderweg naar Hoogezand kwam de schrijfster en KRO-presentatrice op de A50 in een slip terecht en knalde tegen de vangrail. Ze was op weg naar de laatste voorstelling van haar succesvolle Plaza Patatta-toernee; een liedjesprogramma rondom haar populaire kinderboekenserie Plaza PAtatta. De feestelijke, laatste voorstelling is daardoor afgelast. Ze kwam samen met haar collega m,et de schrik vrij. Bij het ongeluk waren meerdere auto's betrokken.
Roep, de vrouw van cabaretier Silvester Zwaneveld, is de presentatrice en bedenker van het KRO Kindertijd-programma 'Mijn eigen boek'. Ze heeft meer dan vijfitg boeken gepubliceerd en schrijft liedjes voor Kinderen voor Kinderen."

Het gebeurde in een split second. We waren net een half uur op weg naar de laatste Plaza Patatta-voorstelling. Natuurlijk baalde ik van de sneeuwval en ik was bezorgd vanwege de slechte weersverwachting. Maar eigenlijk begon de rit naar Hoogezand heel rustig op de A50.
De sneeuw leek rustig te vallen, het wegdek zag er kalm uit. En van en één op andere moment schoof de achterkant van de auto onder me weg. Volgens mijn theaterpartner Saniye zei ik heel kalm: 'O jee, daar gaan we.'
Volgens mij gilde ik het uit: 'O NEE!! Daar Gaan We!!'
De waarheid zal ergens tussenin liggen...

We tolden over de snelweg richting vangrail. Eerst de voorkant, toen schaafde hij met de zijkant langs het staal en klapt de achterkant ertegen. Daarna verloor de auto vaart en kon ik, wonderwel, wat sturen naar een veiliger 'witte strook' tussen snelweg en invoegstrook.
Achter ons gebeurde hetzelfde met drie andere auto's; we schrokken ons natuurlijk allemaal kapot! Gelukkig is niemand gewond geraakt, iedereen kwam met de schrik vrij en we zijn geweldig geholpen door de politie en bergingsbedrijf.

Helaas kon onze laatste voorstelling hierdoor niet doorgaan. Het décor zat in mijn auto, en dat kon ik met geen mogelijkheid richting het theater vervoeren. Jammer, want ik had nog wel kleine cadeautjes bij me voor het hele publiek, vanwege het feestje dat het de laatste was...

Nu hebben we lang overlegd met spelers en techniek - en natuurlijk ook met Silvester -, maar besloten dat we ons 'einde toernee'-etentje vanavond laten doorgaan. Na alle commotie hebben we wel een hapje en drankjes verdiend!!

De afgelopen tweeënhalf jaar heb ik met veel plezier aan mijn geliefde Plaza Patatta-voorstelling gewerkt. We hebben duizenden, dúizenden kinderen gezien (en gehoord... ) en ons gek gelachen achter de schermen.
Nu ik binnenkort de allerlaatste voorstelling speel, valt het afscheid natuurlijk zwaar. Ook al ben ik blij om te gaan werken aan mijn liedjesprogramma 'Nanda Roept jou!', waarvoor ik al veel nieuwe prachtliedjes heb geschreven.
En toen... kwam uit onverwacht hoek een geweldige mogelijkheid om Plaza Patatta levend te houden op de planken! Mijn 'kookjuf/zus van papa Hans' Saniye Zweers heeft een theatergroep opgericht, namelijk Theatergroep Smoesjes! En samen met haar theaterpartner Rosanne van Herksen, bewerkt ze de bestaande voorstelling, zodat die door dit duo goed gedaan kan worden op scholen en bibliotheken. Plaza Patatta stoomt door!

Zijn je ouders druk met alle voorbereidingen voor Oud&Nieuw... Begint de vakantie wat lang te duren? Dan ga je toch gewoon even lekker deze kleurplaat kleuren!

Graag wil ik jullie alvast de foto's laten zien die ik van de KRO heb gekregen, ze zijn gemaakt tijdens de opnames van 'Mijn eigen boek'. Dit bericht is door KRO Kindertijd naar buiten gebracht:



MIJN EIGEN BOEK

KLEUTERS MAKEN HUN EIGEN BOEK IN KRO KINDERTIJD

In het nieuwe KRO Kindertijd programma 'Mijn Eigen Boek' maken kleuters hun eigen prentenboek.
Schrijfster Nanda Roep laat ze hun eigen verhaal bedenken en helpt ze door een plot. Daarna maken de kleuters er tekeningen bij. Als Nanda het verhaal voorleest, verschijnen de tekeningen als kleine animaties in beeld.

In de achtdelige reeks 'Mijn Eigen Boek' zit Nanda Roep tegenover twee kleuters met haar laptop op schoot. De kleuters beginnen te fantaseren en Nanda Roep helpt hen daarbij door vragen te stellen die het verhaal verder structureren. Ondertussen zien we de kinderen tekeningen maken die verbeelden wat ze net hebben bedacht.

Jan-Willem Bult: "De KRO hecht veel waarde aan creativiteits- en leesbevordering. Wat kun je dan beter doen dan de kinderen zelf verhalen te laten bedenken en die te laten visualiseren. Nanda Roep, die met het idee kwam, blijkt de kinderen haarfijn aan te voelen en het beste in ze naar boven te halen."

Nanda Roep is als schrijfster onder meer bekend van de boekenreeks Plaza Patatta. Ze heeft ruim 50 boeken gepuliceerd en wordt jaarlijks 200.000 keer gelezen. Met een afwisselende show vol verhalen en liedjes trekt Nanda Roep door het land. In de leadermuziek van ‘Mijn eigen boek’ horen we de schrijfster zingen met haar achtjarige dochter.

Mijn Eigen Boek, vanaf 21 december in KRO Kindertijd op het themakanaal Z@ppelin 24, dagelijks om xx
en vanaf 1 januari 2010 op schooldagen in het ochtendblok van KRO Kindertijd om 07:45 uur op Z@ppelin/Nederland 3 en om 17:00 uur op Ned.1

Graag wil ik jullie voorstellen aan de nieuwe Luna en Lotte van Plaza Patatta. Het is een primeur, ze zullen pas in de zomer van 2011 voor het eerst in boekvorm verschijnen.
De tekenaar is Silvester Zwaneveld, de cabaretier die stiekem altijd al zo geweldig kon tekenen. Hij is een droomkandidaat voor deze serie, ik ben ongelooflijk blij dat hij heeft ingestemd.

Nu is het bijna Sinterklaas en wil ik jullie gelegenheid geven om geheel in de sfeer van Plaza Patatta, zelf pepernoten te maken. Met vrienden en/of kindjes. Als je op de afbeelding klikt, wordt die vergroot en kan je het recept lezen. Ik wens jullie er een heerlijk weekend mee!

Liefs, Nanda Roep

ps: Als je post van Nanda wilt ontvangen, over haar bezigheden, word dan lid van www.nandaroep1.hyves.nl

Door Bert Nijenhuis

APELDOORN - Als kind speelde Nanda Roep (38) uit Apeldoorn al graag toneel. In haar tienerjaren droomde ze van het theater en de televisie. Omdat de onzekerheid het won van de dromen, koos ze voor haar andere passie: schrijven. Ze werkte als journalist en schreef ruim vijftig succesvolle kinderboeken. Onlangs ging haar lang gekoesterde wens alsnog in vervulling. Voor de KRO maakte ze de kinderserie ‘Mijn eigen boek’ die vrijdag in première gaat tijdens het Cinekid-filmfestival en vanaf 2010 op televisie te zien is.

‘Mijn eigen boek ‘ is geen concept waar maandenlang aan gesleuteld en over vergaderd is, het idee ontstond spontaan bij de schrijfster thuis. ,,Toen mijn dochter een jaar of vijf was en met vriendjes speelde, lukte het ze niet altijd om zichzelf een hele middag te vermaken. Op zo’n moment zei ik: ‘Kom, we gaan een boekje maken.’’’ Cabaretier Silvester Zwaneveld, de vriend van Nanda, zag dit en concludeerde: ‘Hier is je televisieserie.’’ De KRO vond het een prachtig plan en zo werd de huiskamer een televisiestudio. Voor de serie werden twintig kinderen van 5 en 6 jaar gescreend. ,,De perfecte leeftijd’’, vindt Nanda. ,,Oud genoeg om met me te praten, maar nog niet op de leeftijd waarop ze zelf vlot lezen en schrijven.’’

In een fraai vormgegeven decor vertelden de kinderen Nanda over hun lievelingsdier en waar het boekje volgens hun over moest gaan. ,,Twee jochies vertelden een heel lief verhaal over twee apen die gingen tennissen met een giraffe. Op een gegeven moment vroegen ze: ‘Wanneer beginnen we?’ Toen ze doorhadden dat we al begonnen waren, was het verhaal natuurlijk niet gevaarlijk genoeg. Er werd gelijk een draak opgevoerd, haha.’’ Met de suggesties van de kinderen in het achterhoofd, bedacht Nanda ter plekke verhaaltjes met een plot. De kinderen zorgden voor de bijbehorende beelden door tekeningen te maken. ,,In de serie lees ik de verhalen voor. De tekeningen zijn geanimeerd en voorzien van hoorspeleffecten.’’

Van plankenkoorts of rode lampjesvrees zegt de schrijfster geen last te hebben gehad. ,,Door Silvester ben ik de laatste jaren geregeld op sets geweest. Daarnaast verzorg ik theatervoorstellingen, ik bezoek schoolklassen en ook het moederschap heeft me minder onzeker gemaakt.’’ Daarover gesproken; wat vindt dochter Lisa Renee ervan dat het thuis boekjes tot een televisieserie is getransformeerd? ,,Ze vindt het geweldig. Ze is overigens als zangeres te horen in de leadermuziek, wat natuurlijk extra leuk is.’’

Door het werken aan ‘Mijn eigen boek’ en de theatervoorstelling ‘Plaza Patatta’ komt het schrijven even op het tweede plan. ,,Daardoor komt mijn tweede roman later uit dan gepland. Hopelijk ligt het komend voorjaar in de winkels. Een tipje van de sluier? Het is een vrolijk , lekker boek over een vrouw die met een artiest samenleeft. Hij komt ‘s nachts vaak laat thuis en zij ontdekt als moeder een hele nieuwe wereld op het schoolplein. Er zitten inderdaad autobiografische aspecten in, gebaseerd op de tijd toen we net in Apeldoorn woonden.’’ Naast de roman werkt Nanda ook aan een liedjesprogramma waarmee ze volgend jaar langs de theaters gaat. ,,’Nanda Roept jou!’ wordt een kleinkunstvoorstelling voor kinderen, waaraan wordt meegewerkt door Stijn van der Loo en de componist van het Klokhuis. Het wordt een erg drukke tijd, maar ik zou het allemaal voor geen goud willen missen!’’

Kader:
Kinderboekenland

Theater, televisie, liedjes, romans; je zou bijna vergeten dat Nanda Roep toch vooral bekend is als schrijfster van kinderboeken. Hoewel ze er in de toekomst zeker meer gaat schrijven, geeft ze aan dat het momenteel rommelt in kinderboekenland. ,,Kinderboekenschrijvers worden door uitgevers opgejaagd om series te schrijven, tenminste, dat was bij mij het geval. Dat betekende dat ik op het laatst elke twee maanden een deadline voor een volgend boek had. De kwaliteit gaat ten koste van dergelijke voorwaarden. Zo’n serie herinner je je later niet meer, terwijl een boek van iemand als Roald Dahl tijdloos blijft.’’ De commerciële werkwijze mist zijn uitwerking niet op de boekkopende kinderen, zo heeft Nanda ervaren, maar ze voelde zich er zelf ongelukkig bij. ,,Op een signeerdag voor de Tina zag ik kinderen met verhitte koppies op handtekeningenjacht. Ze wisten niet eens meer aan welke auteur ze een handtekening vroegen. Een jammerlijk gevolg van de gretigheid van uitgevers.’’ Als gevolg daarvan heeft Nanda een kleine pauze in haar schrijven gelast, en is zich gaan richten op andere kunstdisciplines, zoals theater en tv. Ze noemt het een ‘blessing in disguise’.

Ik geef een feestje; heb je zin om naar de première van mijn tv-serie te komen? We vieren het vrijdag 23 oktober, tijdens filmfestival Cinekid in Amsterdam. Het begint om 13.30 uur en duurt ongeveer een uur.
De première wordt ons aangeboden door KRO Jeugd en Cinekid, en ik zal er optreden met een very very special guest.

Mijn tv-serie heet 'Mijn eigen boek' en wordt vanaf januari uitgezonden bij KRO Kindertijd. Tijdens de premiere kan je vast een paar afleveringen zien op het Grote Scherm.
Meer informatie kan je vinden op www.cinekid.nl en kaarten zijn te reserveren via tel.nr. 020-6205230.
Hopelijk tot dan, tot daar!

Liefs, Nanda Roep

Vorig weekend heb ik een tv-serie opgenomen. Wat het precies is en hoe (geweldig) het eruit ziet, kan ik niet helemaal schrijven, want de omroep wil er straks graag zelf mee naar buiten komen. Maar ik kan natuurlijk wel vertellen hoe het voor mij was...

Nou, het was natuurlijk heel bijzonder en een hele eer. Zoveel mensen die aan het werk waren voor iets dat ik heb bedacht, en zoveel gezinnetjes die naar Hilversum reden om mee te werken aan het project.
Ik had mijn complete kledingkast in een koffer gepropt omdat er geen budget was voor styling. Dat krijg je bij kindertelevisie, ik ben het gewend van alle kinderprojecten die ik doe - het geeft niet, want ik had me toevallig behoorlijk klem geshopt de laatste jaren. Dat kwam nu goed uit, dus met terugwerkende kracht was het ineens geen 'verspilling' meer dat ik laarzen in alle kleuren van de regenboog aanschafte, maar een 'vooruitziende blik'.
Vooraf had ik gevreesd dat ik ongelooflijk zenuwachtig zou zijn, maar toen ik eenmaal in het décor zat, tegenover twee enorme camera's, viel het eigenlijk alles mee. Ik was meer bezig met de kindertjes die elke aflevering meedoen, dan met mezelf, gelukkig.
Het was een feest om te doen: iedereen vindt het zo'n leuk, charmant project, dat alle medewerkers enthousiast waren. Speciaal voor mij had het produktiehuis - ondanks het gebrek aan budget - toch een visagiste ingehuurd. Ik moest het maar beschouwen als verwennerij, zeiden ze, en ik heb ademloos toegekeken hoe ik in de spiegel veranderde in een echte mevrouw. (Eindelijk )
Deze week, en de komende, zijn we druk met de montages en de leader met muziek. Ik heb alle vertrouwen, het wordt superleuk. De omroep heeft in diverse vergaderingen aangegeven dat ze graag een 2e serie zou willen, en daar hopen we natuurlijk op. Alleen heb ik tijdens de laatste vergadering, afgelopen donderdag, gezegd dat de opnames van een tweede seizoen niet te vroeg moeten komen. Ik heb eerst tijd nodig om daarvoor opnieuw een garderobe bij elkaar te shoppen!

Ik heb meegewerkt aan een 'alter ego'-boek, waarbij bekende Apeldoorners werd gevraagd naar hun alter ego. Ik heb gekozen voor Willy Wonka, uit Sjakies chocoladefabriek.




Nanda en Willy Wonka

Door: Reinier Groenendijk

Het is soms wonderlijk hoe schijnbaar op zichzelf staande dingen samen komen in één en dezelfde persoon. Kinderboeken, een chocoladefabriek, zoiets moois als het moederschap, een studie naar gedrag, de kunst van het kiezen en een cd met eigen liedjes. En toch weet je na een avondje in gesprek met schrijfster Nanda Roep dat al deze dingen verenigbaar zijn. Meer dan vijftig boeken heeft ze op haar naam staan. Want het gaat maar door bij deze gedreven vrouw. Ze praat zoals ze werkt. Veel, en altijd gaat het ergens over. Los daarvan brengt zij, misschien wel onbewust, het Hollandse oergevoel van gezelligheid mee. De keukentafel is daarom de enige goede plek om elkaar te spreken. Met koffie, thee en een rosétje.

Jouw alter ego, Willy Wonka, is de hoofdpersoon uit Sjakie en de chocoladefabriek, een klassieker van schrijver Roald Dahl. Wat is het, dat je juist hem hebt gekozen?
“Het begon, zoals bij zoveel kinderen, al in mijn hele prille jeugd toen ik voor het eerst een boek las van Roald Dahl. Ik was een jaar of 8 en Sjakie en de chocoladefabriek was het tweede boek dat ik ooit kreeg. Ik las het als kind in bed. Wie kent niet dat gevoel van intense opwinding voor het slapen gaan. Zo erg dat je er juist niet van kan slapen. Het verhaal vond ik geweldig, de rijmpjes erg leuk. En niet te vergeten Willy Wonka die als een prachtige illustratie in het boek voorkwam.
Later heeft Willy veel meer betekenis voor je gekregen dan alleen maar een mooie illustratie.
“Toen ik ouder werd begon ik dingen in hem te herkennen die voor mij ook belangrijk werden. Op mijn zestiende heb ik een hartoperatie ondergaan. Dat heeft me geleerd dat dingen heel snel kunnen veranderen of zelfs afgelopen kunnen zijn. Het werd me duidelijk dat ik moest focussen op die dingen die belangrijk voor we waren. Willy Wonka focust ook. Zijn levensdoel is om lekkere dingen ten maken en een waardige opvolger voor zijn chocoladefabriek te vinden. De kinderen die hij daarvoor op het oog heeft en niet voldoen aan zijn ideaalbeeld, daar neemt hij afscheid van. Respectvol. Daarin lijk ik erg op hem. Als ik het gevoel heb dat iets niet meer klopt ga ik er niet mee door. Ik ben in staat om daar waardig afscheid van te nemen en ik wacht daar nooit te lang mee.”
Het feit dat je een productieve schrijfster bent heeft dat te maken met diezelfde focus?
“Meer met durven kiezen. Ik ben lang journalist geweest en werkte voor bladen zoals de VIVA. Voor die bladen interviewde ik veel mensen, reisde veel en had een heel goed inkomen. Toen het besef kwam dat ik boeken wilde schrijven ben ik daar vrijwel direct mee gestopt. Ik nam op de koop toe dat ik het een periode met veel minder zou moeten doen. Maar het voelde goed. Veel mensen kiezen niet en raken daardoor uit balans. De kunst is om iets zo graag te willen dat er geen tijd en ruimte meer is om bezig te zijn met wat je niet wilt.”
Willy ontwikkelde zich continu door allerlei nieuwe lekkere dingen zoals maaltijdkauwgum te bedenken en te maken. Waar zit jouw ontwikkeling op dit moment?
“Als schrijver werk je veel alleen en in stilte. Ik heb daarna gewerkt aan voorstellingen die gebaseerd waren op mijn boeken, eerst op scholen later in het theater. Dat was alweer een stap verder en nu heb ik net een cd gemaakt met liedjes uit die theatershow en werk ik aan een serie voor televisie.

Dat betekent werken met veel mensen die jouw ideeën mede moeten vormgeven. Ik moet dus heel herder zijn in wat ik wil en waar ik naar toe wil. Scherpheid en overzicht houden zijn de dingen die nu in mij opkomen. Streng zijn op een Willy Wonka-achtige manier. Zonder iemand te verminken.”

Roald Dahl bracht een prachtig verhaal, mooie rijmpjes en geweldige illustraties samen in een boek. Jij brengt nu het verhaal, de show en de liedjes samen in een voorstelling.
Zit ik tegenover de nieuwe Roald Dahl?
“Misschien wel meer tegenover Willy. Roald Dahl is degene geweest die mij houvast heeft gegeven om een mooi, spannend en opwindend boek te schrijven. Maar toen jaren later het idee voor Plaza Patatta ontstond moest het restaurant dat ik in die serie boeken beschrijf mijn eigen chocoladefabriek worden. Het was mijn restaurant en ik werd daarmee automatisch de Willy Wonka van mijn eigen creatie. Even aanwezig, even streng als de echte Willy. Een echte hoofdrol. Het concept van Plaza Patatta is inmiddels uitgegroeid, via schoolvoorstellingen, tot een heuse literaire theatervoorstelling. Ik mag tijdens deze voorstellingen, die ik drie maanden per jaar speel, mijn eigen Willy Wonka zijn voor meer dan tweehonderd kinderen per voorstelling. Hij is daarmee de verpersoonlijking van Nanda Roep geworden, mijn ultieme alter ego.”

Afgelopen weekend kreeg ik een mail van mijn goede collega Gerard Leever. Hij is de maker van de strip 'Suus en Sas' in de Tina. We kennen elkaar van de Tinadagen, waar we tijdens de lunch uitgeput wat steun bij elkaar vonden. (Een hysterische drukte, zo'n Tinadag ).

Hij mailde me dat hij een strip had teruggevonden over kinderboekenschrijvers, en dat ik hem maar moest vergeven voor de grap.
Ik schrijf terug: Hij is heel leuk! Met een man als cabaretier ben ik wel wat gewend.
Hij schrijft: Wie is jouw man dan?
Ik: Silvester Zwaneveld, hij is nu solo, maar misschien ken je hem nog wel van Arie & Silvester.
Hij: Natuurlijk ken ik Arie & Silvester. Dus jullie zijn een bekend stel!
Ik: Nou ja, bekend stel... We hebben natuurlijk niet allebéi de strip in Tina gehaald.
Hij: Inderdaad, dat overkomt alleen de allergrootsten!

Dus nu heb ik thuis een echtgenoot die een geweldige show speelt, en toch gefrustreerd onderzoekt hoe hij in vredesnaam in de Tina-strip kan komen!

Lieve allemaal,

Hartstikke trots heb ik geschreven over de cd die ik heb uitgebracht, met liedjes rondom Plaza Patatta.

Er staan 7 liedjes op die ik zelf heb geschreven én gezongen. De muziek is gemaakt door beroemde componisten, onder meer van Het Klokhuis. Ben ik natuurlijk heel trots op...
Het Plaza Patatta-lied (en meer) kan je trouwens ook horen & zien op YouTube: http://www.youtube.com/watch?v=C5wZA0ANPQ4
Via www.nandaroep.nl is hij te bestellen!

Groetjes,
Nanda

Mijn boek 'Betoverend' staat op de tiplijst van de Kinderjury 2009. Wij (mijn boek en ik ) zouden het hartstikke leuk vinden als veel mensen op Betoverend zouden stemmen via http://www.cpnb.nl/kj/actueel/. Het kan vanaf 4 februari.

Bij Betoverend horen lekker gore heksenrecepten. Zoals wortelkots en hersenpudding. Maar ook een grappig lied, het is speciaal voor het boek geschreven. Je kunt het zien - en meezingen - op

http://nl.youtube.com/watch?v=cHO7IDxZW_M

Liefs,
Nanda

Ik heb geluk; het thema van de volgende kinderboekenweek, is precies mijn geliefde Plaza Patatta-serie.


Een paar collega's stuurden me hierover al mails voor het officieel bekend werd. Maar sinds het thema duidelijk is, ben ik in gesprek met een platenmaatschappij, dvd-maatschappij, produktiebedrijf, tijdschriften, CPNB en natuurlijk het impresariaat van mijn Patatta-voorstelling.
Ik voel met net Alice in Kleinkunstland!

Natuurlijk is het allemaal onduidelijk wat er wel of niet mogelijk is. En ik heb tot oktober '09 de tijd, want dan is de kinderboekenweek pas. (Thema: 'Aan tafel; eten en snoepen in kinderboeken.')
Maar als het eenmaal zo ver is, reist er in ieder geval één zeer tevreden schrijfster door het land. Ik zet mijn Plaza Patatta-serie straks met veel liefde nog eens extra in het zonnetje. Want zoveel voorpret neemt niemand me meer af!